Coma ben di no Limiar Suso Bahamonde Espirse no inverno e duro e ainda asi Escribo en primeira persoa dende o convencemento de que Este e un xardin de augas excarceradas un remanso de Pozas primaverais onde baixan beber todalas sedesMais ese recendo de Roupa branca e lenzaria vermella no unico caixon da casa acende a Lava orgastica derretida no padal dos desexos enton Doume e recibote coma unha metafora imposible sabendo que A pel e a razon ultim...